อณูเลือนรางแห่งความเรืองรองโบราณ
ยังคงอ้อยอิ่งวนเวียนในปวงเทพ
ลมปราณแห่งโลกไกลโพ้นที่จากพราก
สรวงสวรรค์และอากาศ ณ โอลิมปัส ที่สูญหาย
ชาวกรีกไม่ได้เชื่อว่าทวยเทพสร้างจักรวาล แต่เชื่อในทางกลับกัน นั่นคือ จักรวาลสร้างทวยเทพ ก่อนที่จะมีเทพเจ้านั้น สวรรค์และพิภพก่อกำเนิดขึ้นแล้ว สวรรค์และพิภพเป็นปฐมบุพการี พวกไททันเป็นลูกของสวรรค์และพิภพ และปวงเทพเจ้าเป็นหลานของทั้งสอง
ไททันและมหาเทพแห่งโอลิมปัส 12 องค์
พวกไททันซึ่งมักจะเรียกกันว่าเทพอาวุโส อยู่เหนือสิ่งใดในจักรวาลมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว พวกเขามีขนาดใหญ่โตมโหฬารและมีพละกำลังอย่างเหลือเชื่อ พวกไททันมีอยู่หลายองค์ แต่มีเพียงไม่กี่องค์ที่ปรากฏในเรื่องราวปกรณัมปรัมปรา องค์สำคัญที่สุดคือ โครนัส หรือ แซเทิร์น ในภาษาละติน พระองค์ทรงปกครองเหนือไททันทั้งปวง จนกระทั่งถูกซุสผู้เป็นโอรสโค่นบัลลังก์และยึดอำนาจขึ้นครองแทน ชาวโรมันกล่าวว่า เมื่อจูปิเตอร์ซึ่งเป็นชื่อที่ชาวโรมันใช้แทนซุส ขึ้นครองบัลลังก์ แซเทิร์นก็หนีไปสู่อิตาลีและนำยุคทองมาให้ ยุคนี้เป็นยุคสมัยแห่งความสงบสุขแบบยาวนานตราบเท่าที่พระองค์ทรงปกครองอยู่
ไททันองค์ที่โดดเด่นอื่นๆ คือ โอเซอัน ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ถือกันว่าไหลล้อมรอบพิภพ เทธิส ซึ่งเป็นชายาของโอเซอัน ไฮพิริอัน ซึ่งเป็นบิดาของพระอาทิตย์ พระจันทร์ และรุ่งอรุณ เนโมซินี ซึ่งแปลว่าความทรงจำ เธมิส ซึ่งมักจะแปลว่าความยุติธรรม และไออาเพทัส ซึ่งมีความสำคัญเพราะบรรดาโอรส แอตลาส ซึ่งแบกโลกไว้บนบ่า และโพรเมธิอัส ซึ่งเป็นผู้ช่วยให้มนุษยชาติรอดพ้น ไททันเหล่านี้เป็นพวกเดียวในบรรดาเทพเจ้าอาวุโสที่ไม่ได้ถูกเนรเทศเมื่อซุสขึ้นครองราชย์ แต่ก็ดำรงสถานะต่ำลงไป
มหาเทพแห่งโอลิมปัสทั้ง 12 พระองค์ ครองตำแหน่งสูงสุดในหมู่เทพเจ้าที่สืบต่อจากพวกไททัน เทพเหล่านี้เรียกว่าพวกโอลิมเปียน เนื่องจากโอลิมปัสเป็นที่อยู่ของพวกเขา ทว่าโอลิมปัสคืออะไรนั้นบอกไม่ได้ง่ายนัก ไม่มีข้อสงสัยว่าแต่แรกถือกันว่าเป็นยอดเขา และโดยทั่วไปถือว่าเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในกรีซ คือ ภูเขาโอลิมปัสในเธสซาลีทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของกรีซ แต่แม้กระทั่งใน อิเลียด ซึ่งเป็นบทกวีของกรีกยุคแรกสุด ความคิดเกี่ยวกับโอลิมปัสนี้ก็เริ่มจะกลายเป็นดินแดนลึกลับสูงลิ่วเหนือภูเขาทั้งปวงในโลก ข้อความตอนหนึ่งจาก อิเลียด กล่าวว่า ซุสพูดกับบรรดาเทพเจ้าจาก “ยอดสูงสุดของโอลิมปัสซึ่งมีหลายเทือก” ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นภูเขา แต่อีกไม่นานต่อมาซุสก็บอกว่า ถ้าโพไซดอนประสงค์ พระองค์จะแขวนพิภพและทะเลห้อยจากยอดเขาโอลิมปัส ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ภูเขาอีกแล้ว แม้กระนั้นโอลิมปัสก็ไม่ใช้สวรรค์ โฮเมอร์ให้โพไซดอนกล่าวว่าพระองค์ครองสมุทร เฮเดสครองดินแดนของคนตาย ซุสครองสวรรค์ แต่โอลิมปัสนั้นเป็นที่อยู่ร่วมกันของเทพทั้งสาม
ไม่ว่าโอลิมปัสจะอยู่ที่ใดก็ตาม ทางเข้านั้นเป็นประตูเมฆหมอกขนาดใหญ่ ที่มีพวกซีซันหรือเหล่าเทพกัญญาฤดูกาลเป็นผู้เฝ้า ภายในเป็นเคหสถานของเทพเจ้าซึ่งเหล่าเทพเจ้าพำนักอาศัย พักผ่อนนอนหลับ และกินอย่างสำเริงสำราญด้วยอาหารทิพย์และน้ำอมฤต และสดับฟังเสียงพิณของอพอลโล ที่นี่เป็นวิมานแห่งความสุขสำราญสมบูรณ์แบบ โฮเมอร์บอกว่าไม่มีลมพัดให้ความสงบสุขแห่งโอลิมปัสสั่นไหว ไมมีฝนหรือหิมะตก มีแต่ฟากฟ้าไร้เมฆหมอกแผ่อยู่โดยรอบทุกทิศทุกทาง และรังสีขาวเรืองรองของพระอาทิตย์กระจายอยู่บนกำแพง
เทพเจ้าแห่งโอลิมปัสทั้ง 12 พระองค์รวมเป็นวงศ์วานว่านเครือแห่งเทพเจ้า ดังนี้
1. ซุส (จูปิเตอร์) เทพเจ้าสูงสุด
อนุชารองลงมาคือ
2. โพไซดอน (เนปจูน) และ
3. เฮเดส ซึ่งเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าพลูโต
4. เฮสเทีย (เวลทา)
ขนิษฐารองลงมาคือ
5. เฮรา (จูโน) มเหสีของซุส และ
6. แอเรส (มาร์ส)
โอรสของซุสกับเฮรา โอราธิดาของซุส คือ
7. อธีนา (มิเนอร์วา)
8. อพอลโล
9. อะโฟรไดทิ (วีนัส)
10. เฮอร์เมส (เมอร์คิวรี) และ
11. อาร์ทิมิส (ไดอานา)
และโอรสของเฮรา คือ
12. เฮเฟสทัส (วัลคิน) ซึ่งบางครั้งว่ากันว่าเป็นโอรสขอซุสด้วย
ที่มา : หนังสือเรื่องปกรณัมปรัมปรา กรีก โรมัน นอร์ส
http://en.wikipedia.org/wiki/Titan_(mythology)